Kendimden biliyorum, iki isimle yaşamak zor. Sınavlarda herkes ismini kodlayıp oturup beklemeye başlarken ben hala isim kodlamak için uğraşıyor olurum. Benim soyadım da uzun. Haliyle birçok yere sığmıyor. Lisede yoklama listelerinde adım sığmadığı için "A. Seval" olarak yazılırdı ve öğretmenler de aynı yazdığı gibi, noktasıyla okurlardı. Bu yüzden arkadaşlarım hep benimle dalga geçti. Hep "A nokta Seval" olarak çağrıldım.
Bu durumun kişilik bozukluğuna yol açtığını da düşünüyorum. Kimisi "Ayşe", kimisi "Seval", kimisi de "Ayşe Seval" olarak çağırınca gerçekte kimsin sen de bilmiyorsun. Dışarıda farklı biri, evde farklı biri oluyorsun. Çünkü her yerde farklı çağrılıyorsun. Ben artık belli yaşa gelmiş ve bu ayrıma takılmayacak olgunluğa erişmiş bir insanım. Ama küçücük çocuklarda farklı isimlerle çağrılmanın yaratacağı etkiyi bir düşünün.
Eskiden soyadı diye bir şey yokmuş. Bu yüzden aynı isimde olanların isimleri karışmasın diye iki isim kullanılırmış. Şimdiyse buna hiç gerek yok.
Kimisi de büyüklerinin anısını yaşatmak için büyüğünün ismini "göbek adı" olarak koyuyor. Onların anısını başka şekilde yaşatın lütfen. Çocuğunuzu sırf kendinizi tatmin etmek adına iki isimle yaşamaya mahkum etmeyin. İleride bu isimler yüzünden çocuğunuzun çekeceği zorlukları düşünün.
Bir de çocuğuna iki isim koyup bu iki ismi de hem uzun, hem de anlaşılması zor, hiç duyulmamış isimlerden koyanlar var. Biz bile bu isimleri söylemekte zorlanırken çocuğunuza ismi sorulduğunda nasıl cevap verecek? Büyüdüğünde anca söyleyebilir ismini. O zamana kadar da "ismin ne" diye sorulmasından hep korkacak. İnsanlarla karşılaşmak bile istemeyecek, çekingen, içine kapanık biri olacak.
Ben ilkokuldayken hep "Seval" olarak çağrıldığımdan "Ayşe" ismini kabullenememiştim ve sınavlarda hep "Seval Kulakoğlu" yazardım. Sonradan dank etti. O isim benim kimliğimde yazıyordu ve tam ismim oydu!!! O ismi de yazmalıydım. İlk başta çok zorlandım ama sonradan alıştım. S ile başlayan imzamın başına A harfini de ekledim. Hala akrabalarım facebooktaki hesabımda "Ayşe" yazmasına şaşırıyorlar. Hep "Seval" olarak bildiklerinden. Ne yapayım tam adım o ve beni diğerlerinden farklı yapan da bu. Diğerleri gibi facebookta sahte ya da kendimce kısaltılmış isimler kullanmıyorum. Tam ve gerçek adım neyse onu yazıyorum. Bu aşamaya gelmem sorunlu oldu ama artık bununla yaşamayı öğrendim. Bu yüzden istiyorum ki benim çektiklerimi küçücük çocuklar çekmesin.
Geçenlerde kahve alırken ismimi sorduklarında "Seval desem anlamazlar şimdi" diye düşünerek "Ayşe" dedim. Onu bile anlamadılar ve iki üç kere söylemek zorunda kaldım. Ben bu kadar bilindik bir ismi insanlara anlatamazken, sizin değişik isimler koyduğunuz çocuklar ileride insanlara ismini nasıl anlatacak? Sürekli ismini tekrar tekrar söylemek, bunalıma bile sokabilir onları. "Benim ismimi kimse anlamıyor","benim ismim niye bu kadar zor anlaşılıyor" diye düşünebilirler. Benim tavsiyem kısa, anlaşılabilir isimler koyun çocuklarınıza. O çocuk dilinin söyleyebileceği, basit isimler koyun ki ismini küçük yaşta söyleyebilsin, kabullensin. Unutmayın, ona vereceğiniz bir isim ileride bütün hayatını şekillendirecek.
